Het TROTS-gevoel van Froukje Westerduin
In een nieuwe serie gaan we op zoek naar het TROTS-gevoel van leden van Jodan Boys. De letters van TROTS vormen onze waarden als voetbalclub: Trots, Respect, Opruimen, Teamgevoel en Sportiviteit. Dat is waar het allemaal om draait en wat we uit willen dragen als club.
In deze aflevering vertelt Froukje Westerduin waar zij TROTS op is bij Jodan Boys. En hoe zij hier zelf aan bijdraagt. De letters van TROTS vormen onze waarden als voetbalclub: Trots, Respect, Opruimen, Teamgevoel en Sportiviteit. Dat is waar het allemaal om draait en wat we uit willen dragen als club.
Waar ben jij trots op bij Jodan Boys?
Ik ben er enorm trots op dat wij zo’n prachtige club zijn met ontzettend lieve mensen en betrokken vrijwilligers. Het voelt echt als één grote familie. Wat er ook gebeurt, we gaan altijd voor elkaar door het vuur en we doen het écht samen. Die saamhorigheid maakt Jodan Boys uniek. Ik kom al op Jodan Boys zo lang als ik mij kan herinneren. Volgens mij stond mijn wieg in kleedkamer 1.
Welke letter van onze trots-waarde spreekt jou het meest aan en waarom?
De T van Teamgevoel spreekt mij absoluut het meeste aan. Ik heb een ontzettend goede band met mijn eigen team en ik ben er heel erg trots op dat ik dit ‘mijn team’ mag noemen. Binnen de lijnen staan we er echt als één team. Samen met onze trainers hebben we er een heel mooi seizoen van gemaakt.
Als je Jodan Boys zou moeten uitleggen aan iemand die nog nooit van de club heeft gehoord, welk trots verhaal zou je dan vertellen om te laten zien waar we voor staan?
Dan zou ik zonder twijfel het verhaal vertellen van het kampioenschap van Jodan Boys 1 vorig jaar. Mijn vader doet heel veel voor de club, dus ik ga eigenlijk altijd mee met het eerste elftal. Toen zij vorig jaar kampioen werden, voelde ik een onbeschrijflijke trots. Ik loop al zo lang mee en ik weet hoe keihard die jongens het hele seizoen voor dit succes hebben gewerkt. Dat moment bracht zoveel pure vreugde en geluk met zich mee dat ik er zelfs tranen van in mijn ogen kreeg.
Hoe breng jij de trots-waarde zelf in de praktijk?
Ik probeer altijd respectvol te zijn naar iedereen toe. Na de wedstrijd geef ik iedereen netjes een hand, ook al was het een stomme wedstrijd die misschien niet helemaal lekker liep. Dat handje geef ik aan de tegenstander, de scheidsrechter én aan mensen zoals de vlagger van de club. Ik vind het belangrijk om respect te tonen, lief te zijn voor mijn team en het gezellig te hebben met elkaar. Daarnaast hoort er ook een stukje verantwoordelijkheid bij: na de wedstrijd ruimen we samen de kleedkamer netjes en op en we zijn gewoon altijd sportief bezig.
Jodan Boys is mijn club en daar ben ik TROTS op.